Free Spirit

Ποίηση, Γραφή, Εκφραση, Ενημέρωση, Διασκέδαση
 
ΦόρουμΦόρουμ  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  Σύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Ηχοι σιωπής 2013

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   2/3/2013, 19:18

Ποιός να ορίζει,της καρδιάς την διαδρομή,
από πριν λένε πως είναι χαραγμένα,
στου ουρανού μας τα κρυφά, μία γραμμή,
όνειρα, αλήθειες, στο καθένα μοιρασμένα.

Μα τα ΄γιατί΄, μοιάζουν να είναι αμέτρητα,
σώμα, ψυχη και νους, πώς ενωθήκαν?
κι αν είναι έτσι, γιατί όλα μοιάζουν ψεύτικα?
και οι ελπίδες στο άγνωστο, παραδοθήκαν?

Δεν βλέπεις ήλιο κι όμως φωτιές ανάβουν,
καίνε όσα ζεις κι όλα όσα αισθάνεσαι,
ρίζες γεννιούνται και πιο βαθιά σου σκάβουν,
για να τυλίξουν μες το χάος, όσα νοιάζεσαι.

Πότε θα ζήσουν, τα ΄θέλω΄μας στο χρόνο?
τόσοι κανόνες, τόσα ΄μη΄, μας γέρασαν,
να ανασαίνεις, δυό στιγμές, ζήτησες μόνο,
κι αυτές γελάσανε και γρήγορα προσπέρασαν.

Σ αυτό το κόσμο, ποτέ η καρδιά δεν θα ανθίσει,
μένει βουβή, κρυμμένη μέσα στις σκιές της,
λεπτά στο απέραντο, παλεύει να κερδίσει,
και κλείνεται, ξανά μες τις σιωπές της...

Ounkas
14/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   2/3/2013, 19:19

Πάλι θάλασσα έγινα, μα δίχως γαλήνη,
πόσο πίσω γύρισα, ούτε πια που ξέρω,
έρημη κι απόμακρη, όπως η Σελήνη,
που να βρω τη δύναμη, πίσω να με φέρω?

Πάλι εικόνα έγινα, ένα σκίτσο γκρίζο,
λίγο αν με κοιτάξουν το μολύβι, σβήνει,
πώς μες το χειμώνα, για Άνοιξη να ελπίζω,
όταν απ τα σύννεφα, ο ουρανός μου κλείνει?

Ένα άστρο έγινα, που όλο γυρνάει χαμένο,
σε μια νύχτα που αστραπές και φωτιά σκορπάει,
όποιο δρόμο διάλεξα, βήμα κουρασμένο,
μπρος μου το απύθμενο, μα εκεί με πάει.

Ξανά βράχος έγινα, σ άδειο μονοπάτι,
γύρω μου φυτρώσανε, άγρια αγκάθια,
σ ένα σπίτι έρημο, έγινα σκαλοπάτι,
πάνω του δακρύζουνε, όνειρα κομμάτια.

Ένας στίχος έγινα, όπως κάθε χρόνο,
μέσα του έκλεισα καημό, ερημιά και κρύο,
περιστέρι έγινα, που πετάει μόνο,
ταξιδιώτης που έφυγε, δίχως ένα αντίο.

Ounkas
15/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   3/3/2013, 12:55

Ο λέξεις γέμισαν, ότι δεν βλέπεις με πληγές,
χιλιάδες στάλες που παλεύουν να με πνίξουν,
μέσα στα μάτια μου, γεννήθηκαν πηγές,
που τρέχουνε, νέα ποτάμια για ν ανοίξουν.

Κι όταν στερέψανε, έσκυψε πάνω η καρδιά,
να δει τί απέμεινε, ότι σπασμένο να μαζέψει,
κάποια κομμάτια, ριζωμένα ήταν βαθιά,
δεν είχε δύναμη, να βγουν, να την γιατρέψει.

Κάθε φορά, κάτι από εκείνη, μένει πίσω,
οι γρατζουνιές, γίνονται ουλές, αιμορραγούν,
πάντα συγνώμη, ξέρει πως θα της ζητήσω,
με συγχωρεί, μα τα όνειρα της, ναυαγούν.

Χάνομαι όμως, μες το βουβό λυγμό της,
δε λέει τίποτα, μα την ακούω πως θρηνεί,
κάθε ρωγμή καινούργια, ο χαμός της,
κάθε ανάσα της, φαντάζει μακρινή.

Τότε το βλέμμα, νύχια βγάζει και κρεμιέται,
σ ένα κενό, το πιο απροσπέλαστο, βαθύ,
μένει εκεί, κι από ένα τίποτα κρατιέται,
στο άπειρο του, ίσως μια μέρα, να χαθεί.

Πόση χαρά, να χω που πάντα τη τσακίζω?
κι αν προσπαθώ, τ αγκάθια της να σπάσω,
γεννιούνται νέα, την τρυπούν κι εγώ δακρύζω,
στον εαυτό μου θα κλειστώ και θα σωπάσω..

Ounkas
16/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   3/3/2013, 12:55

Όλα αυτά τα γυαλιά που θες να πετάξω,
μην ζουν μέσα μου, μην με χαρακώνουν,
κι όσα ζω όμορφα, που θες να φυλάξω,
μάτια, που ότι κοιτάνε, βουρκώνουν,

σιγά τα κατάφερνα, λίγο να ελπίζω,
πως μες το σκοτάδι, γεννιέται το φως,
στη θάλασσα πέταγα, ότι αντικρίζω,
και πίστευα υπάρχει, για μένα ουρανός,

το γκρίζο, δεν σβήνεται κι ας μην έχει χρώμα,
μα έβαζα πάνω του, πινελιές θαλασσί,
τις ρίζες μου έμπηγα και πάλι στο χώμα,
να μοιάζει πως ζω, κι ας ήμουν μισή.

Προσπάθησα τόσο, για σένα ν αφήσω,
στην άκρη την θλίψη και την ερημιά,
το δάκρυ μου έκρυψα, τη φλόγα να σβήσω,
που τρέχει και καίει, ψυχή και καρδιά.

Μα όταν πλησίασα, με χαρά να σου δείξω,
τα πόσα κατάφερα, για σένα και μόνο,
δεν ήσουν εκεί, και πώς να κρατήσω,
μακριά μου το χείμαρρο που ρέει στο χρόνο?

Ξανά όπως άλλοτε, παράθυρα κλείνω,
τις πόρτες σφαλίζω και βάφω τον τοίχο,
αυτόν που για χρόνια, υψωμένο αφήνω,
και πάλι η λύπη, κυλά σ ένα στίχο...

Ounkas
16/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   3/3/2013, 12:56


Έτσι ξαφνικά, μες της ζωής τον άδειο χρόνο,
μέσα στις μέρες που περνούσαν άχρωμες,
μες το βουβό και συνεχή του κόσμου, φθόνο,
και στων ωρών μου τις στιγμές τις άτονες,

τύλιξε πέπλο τη ματιά, μα και τη σκέψη,
πάνω μου απλώθηκε σαν χάδι, κάποιο βλέμμα,
που σαν μαγνήτης έκανε, το σώμα μου να στρέψει,
και ν αντικρύσει μια αλήθεια, μες το ψέμα.

Ήταν οι αύρες των ανθρώπων που γελούσαν,
μα όλες έμοιαζαν, με μπόρα πριν ξεσπάσει,
εκεί ανάμεσα, δύο λάμψεις ξεπηδούσαν,
αν και μονάχες τους, το φθόνο είχαν σκεπάσει.

Μέσα μου ένιωσα πως όλο αυτό , διαφέρει,
και τόλμησα κοντά του, να πλησιάσω,
ένα χαμόγελο γλυκό είχε να μου προσφέρει,
που πάλευα μέσα στο πλήθος, μην το χάσω.

Από εκείνη τη στιγμή, χρόνια περάσαν,
και δεν μετάνιωσα για της καρδιάς την κρίση,
οι λάμψεις γέλιο και ευτυχία με κεράσαν,
και της ψυχής μου το λουλούδι, είχε ανθίσει.


Ounkas
19/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   3/3/2013, 19:57


Κι όμως μες την φωνή σου, άηχες λέξεις γυρεύουν,
κάποιο τρόπο να βρεις, να είναι πάντα κοντά σου,
κι όταν φτάνεις εκεί, που τα πάντα λατρεύουν,
σταματάς και κοιτάς, το μυαλό .. την καρδιά σου..

Αν αυτή η ζωή, ήρθε απλά για να ζήσεις,
σκέφτομαι γιατί άραγε, να σε πάει σε δρόμους,
που έχουν κάτι αλλιώτικο, μα αν το διεκδικήσεις,
θα διαλύσεις με μιας, των ανθρώπων τους νόμους?

Έτσι, όπως το νόμισμα, που έχει για όλους δυό όψεις,
το ίδιο και η ζωή, σου δίνει οδούς να διαλέξεις,
ή θα πρέπει κομμάτια, τη καρδιά σου να κόψεις,
ή όπου νιώθεις πως ζεις, εκεί πρέπει να τρέξεις.

Κι όμως δείχνει σωστό, για τους άλλους το λάθος,
δεν πειράζω κανέναν, δεν φωνάζω, ανασαίνω,
κλείδωσα στη καρδιά, στης ψυχής μου το βάθος,
για μένα ζωή ότι είναι και γιαυτό θα προσμένω.

Ounkas
19/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   3/3/2013, 19:59

Αυτό ήμουν, δεν στο κρυψα, καράβι μικρό,
τιμόνι μου είχα την μοναξιά και κυλούσα,
της θάλασσας δάκρυ, γλυκό και πικρό,
αυτό είχα γίνει, σε εκείνη μιλούσα...

Ναι, ήμουν παράξενο, χωρίς χρώμα παιδί,
το γιατί μην ρωτήσεις,ο ουρανός μόνο πλάθει,
οι ήχοι μου σπάνιοι, μονάχα η σιωπή,
χωρίς μια φωνή, χρόνια έτσι είχε μάθει.

Σου το πα ήμουν στάλα, σταγόνα βροχής,
η λάσπη που πέφτει, στο ουράνιο τόξο,
χωρίς αποθέματα, θάρρους και αντοχής,
μια ανάσα καρδιάς, προσπαθούσα να σώσω.

Η αλμύρα απλώθηκε πάνω μου και βαραίνει,
να μην μείνεις εδώ που κυλάνε οι βράχοι,
και μακριά μου να ζεις, τη ψυχή θα ζεσταίνει,
της αγάπης το φως, δεν θα είμαι μονάχη.

Κι αν κάπου το δάκρυ μου, δεις παγωμένο
να μην λυπηθείς, μα οι εικόνες δεν σβήνουν,
πάντα θα έρχονται και το βλέμμα θλιμμένο
θα κάνουν συνέχεια και σημάδια θα αφήνουν.

Ounkas
20/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   20/3/2013, 19:54


Κι όμως, εγώ είμαι,το τίποτα που γνώρισες,
ξέρω πως ούτε αξίζει, σε μένα να μιλάς,
μα κάποτε,το σώμα απ τη καρδιά τα χώρισες,
αγάπη έγινες, μες τ όνειρό μου, να χωράς.

Δεν σ αδικώ, το τίποτα δεν το μπορεί,
ν αγγίξει κάτι, που ζει και δεν πεθαίνει,
ξέρει μονάχα, ν αγαπά να συγχωρεί,
ότι το λιώνει, το σβήνει, το πικραίνει.

Πλησίασα τόσο, που το κορμί ακυρώνει,
όσα ο νους σου, κάποτε σου ζητούσε,
το τίποτα μονάχα, τη ψυχή λυτρώνει,
απ όσα νόμιζες, πως τ όνειρο κοιτούσε.

Ότι είχα σαν μου είπες μείνε, σου έδωσα,
όμως δεν ήξερες, πως είμαι μια αγκαλιά,
το δέρμα,τη συνήθεια,με τα χρόνια πέτρωσα,
μα έχτισα πελώρια, στα στήθια μου φωλιά.

Το τίποτα εκεί μέσα, έκλεισε ότι άξιζε,
και φύλαξε κι ένα γλυκό, χαμόγελο του,
θα το 'δινε σε όποιον, δεν θα ράγιζε,
το εύθραυστο και γκρίζο, πρόσωπο του.

Το χάρισα, για να θυμάται πως το τίποτα,
έρημο πάντα ζει, μέρες, ώρες και βράδια,
έξω του, όλα τα παράξενα, τα ανείπωτα,
μέσα του, όνειρα σα φτερά, σαν χάδια.

Ounkas
21/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   20/3/2013, 20:02

Κι ήρθε ένα άστρο και κάθισε στον ώμο μου,
συνέχεια μου 'δειχνε, μια διαδρομή μεγάλη,
ήταν μακριά, πολύ μακριά απ το δρόμο μου,
παράξενη έμοιαζε, τέτοια δεν είδα ποτέ άλλη.

Να πάω αν έπρεπε σκεφτόμουν ή να μείνω,
δεν έβλεπα το τέλος ή αν είχε επιστροφή,
και έναν όρο έγραφε, πως έπρεπε να γίνω,
ένας τεράστιο χείμαρρος, φτάνοντας στη στροφή.

Και αποφάσισα, σ αυτό το δρόμο να βαδίσω,
η λογική είχε αντιρρήσεις, μα δεν άκουγα,
ήθελα τόσο, τ άπιαστο όνειρο να ζήσω,
ναι! της ψυχής μου τη φωνή, αυτή θα διάλεγα!

Καθώς προχώραγα, μια ζεστασιά με κύκλωνε,
σαν αγκαλιά, που μέσα της, όλα περνάνε,
ο ήλιος έκαιγε πολύ, μα δεν με πλήγωνε,
οι ελπίδες μοιάζανε, εδώ να μην γερνάνε.

Όσα αισθήματα είχα ξεχάσει, ξύπνησαν,
και ο άνεμος ήσυχος πλέον, με φυσούσε,
στο νου τα λόγια, την ψυχή μου λύγισαν,
και το σκοτάδι, λίγο απ το φως, ζητούσε.


Ounkas
23/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   1/4/2013, 21:47


Κι όλα σε μια στιγμή, κρύο και στάχτη,
πήρες τον ήλιο σου μαζί και τρέμω,
να μην γυρίσεις αν δε θες, μα σαν αδράχτι,
τρυπά συνέχεια τη ψυχή, σαν περιμένω.

Δε θα μπορέσει η καρδιά να με ζεστάνει,
το κρύο έγινε χιονιάς κι ότι αγγίζει,
το κάνει πάγο, τον ανθό σου θα μαράνει,
που μου χες δώσει, η ζωή μην με λυγίζει.

Το χιόνι πέφτει με μανία, με σκεπάζει,
έχω τη δύναμη, μα δε θα το παλέψω,
ακούω βήματα, σαν κάποιος να πλησιάζει,
μα δε με νοιάζει, έχω χαθεί, τί να γυρέψω?

Ένα αχνό χαμόγελο, τραβά τα χείλη,
η σκέψη φεύγει και μου δείχνει μια αγκαλιά,
κρατώ στο χέρι, ένα λευκό μαντήλι,
και ψιθυρίζω λέξεις σου, απ τα παλιά.

Παίζει ο νους? ή είναι αλήθεια τ άρωμα σου?
σκέφτομαι, 'λίγο έμεινε΄, ας τρελαθώ,
κι όμως στο πλάι μου, είναι τα βήματα σου,
μα το κορμί μου, πάγωσε, δεν το κρατώ.

Στο βράχο εκεί, πλάι στη θάλασσα μας,
σφιχτά κρατάς, ότι απ το σώμα έχει μείνει,
σου ψιθυρίζω, 'πάντα ζούσα στα όνειρα μας΄
και πάντα θα σε αγαπώ, ότι κι αν γίνει΄.


Ounkas
26/01/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   1/4/2013, 21:48

Το δες εκείνο το κορίτσι που βαδίζει?
το βλέμμα μοιάζει να γυρνά, μα δεν κοιτάζει,
κάθε της βήμα λες και άλλος το ορίζει,
και η ερημιά, το πρόσωπο της σκοτεινιάζει.

Κοίτα το, κάθισε στην αμμουδιά και ψάχνει,
κάτω απ τα βότσαλα, το γέλιο της γυρεύει,
ο νους μακριά την οδηγεί μα όλο φτιάχνει,
με τα δυό χέρια της αγγέλους και χαϊδεύει.

Στο απέραντο της παραλίας, δεν πως μοιάζει,
σαν μια κουκίδα, μια στιγμή μέσα στο χρόνο,
δεν σε ακούει κι αν της μιλάς, δεν τη πειράζει,
είναι χαμένη, μέσα στο όνειρο της, μόνο.

Το δες εκείνο τ άστρο, πάνω της που λάμπει?
λες και το δρόμο της φωτίζει, μην χαθεί,
μες το παλτό της τυλιγμένη, ώρες διαβάζει,
και γράφει κάτι συνεχώς, σ ένα χαρτί.

Μες τις σελίδες του βιβλίου που κρατάει,
ένας ανθός υπάρχει, που λέγεται αλήθεια,
έχει πεθάνει, μα απ τον ουρανό ζητάει,
να ανθίσει πάλι, όπως και στα παραμύθια.

Ounkas
01/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   1/4/2013, 21:48

Κάποια της ζωής ταξίδια, διαφέρουν,
όλα έχουν δρόμους, σοκάκια στενά,
κάτι αλλιώτικο, πάντα θα φέρουν,
τόσο απρόσμενα, όσο και πιθανά.

Οδοί που φτιαγμένοι, είναι από χώμα,
θέλει δύναμη εκεί, για να σταθείς,
πέτρες και βράχια, κουράζουν το σώμα,
στο χάος είναι εύκολο, εσύ να βρεθείς.

Ταξίδια σε μέρη, που δεν τα γνωρίζεις,
κύματα φτάνουν, τα κουπιά ραγισμένα,
άνθη που άλλο, δεν τα μυρίζεις,
μικρά μυστικά, καλά φυλαγμένα.

Υπάρχουν φορές, που όσο κι αν τρέξεις,
το βήμα μακριά, σε κρατά να το χάσεις,
εκείνο το φως, που λίγο το βλέπεις,
και θέλει ο νους, το πρωί να ξεχάσεις.

Tη θάλασσα δύσκολο, δεν είναι ν αγγίξεις,
χορεύουν σκιές και η βοή του ανέμου,
κι αυτή τη ζωή με ψευτιά αν τυλίξεις,
θα χάσεις το όνειρο, για πάντα μικρέ μου.

Ounkas
03/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   1/4/2013, 21:51

Δεν ξέρω τούτη τη φορά πως ν αντιδράσω,
ξέρω μονάχα, πως απ το χαμόγελο σου,
παίρνω ζωή, τρέχω το βήμα να προφτάσω,
ν αγγίξω ελάχιστο από τον ουρανό σου.

Μα εκεί που είναι γαλανός, σύννεφα φέρνει,
και σε ρωτώ, γιατί με την φωτιά παλεύεις,
πονάει η ψυχή, μα πάλι πλάι σου γέρνει,
μαζί σου ψάχνει, να βρει όσα γυρεύεις.

Είναι παράξενο, όλη τη δύναμη σου κλέβει,
κι απο τα μάτια σου, χάνεται η στεριά,
μακάρι να έβρισκα, πως τη χαρά ληστεύει
και το γιατί, βυθίζει, κάθε σου στεριά.

Τη μια στιγμή, βλέπω ανάστημα, υψώνεις,
κι όσα σου πήρε, ξανά να διεκδικείς,
ψυχή και σώμα, σαν ένα τα ενώνεις,
και μάχεσαι, χωρίς κανένα ν' αδικείς.

Ενώ την άλλη, τον εαυτό σου στο καθρέφτη,
με απορία τον κοιτάς, δεν τον γνωρίζεις,
ώρες περνάνε, μέρες που σαν τον κλέφτη,
μακριά σου παίρνουν, όσα έχεις να ελπίζεις.

Ounkas
04/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Ounkas στις 1/4/2013, 21:56, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   1/4/2013, 21:52

Διώξε την ομίχλη μακριά, το μπορείς,
κράτα το χέρι μου, μην το αφήσεις,
σύννεφο γίνε και νύχτωσε νωρίς,
σεντόνι άπλωσε, για να με τυλίξεις.

Σβήσε τη φωτιά, η ψυχή να ζήσει,
φέρε τις σταγόνες της βροχής, εδώ,
την αγάπη άσε, τ όνειρο ν ανθίσει,
μια στιγμούλα έλα, λίγο να σε δω.

Λύσε το αίνιγμα, που μας έχει κλείσει,
μες της φυλακής του, τ άλυτα δεσμά,
πάρε με αγκαλιά, η καρδιά να δύσει,
΄κει που αγάπησε, πρώτη της φορά.

Άπλωσε τα χέρια σου, πάρε τα δικά μου,
άλλο μην μ αφήσεις, να ΄μαι μοναχή,
γίνε ο αγέρας στη στερνή χαρά μου,
λίγη ανάσα χρειάζομαι, κι ας γίνει σιγή.

Σκούπισε τα μάτια, άλλο μην ματώνουν,
δυό ποτάμια γίναμε, που μαζί κυλούν,
θύελλες ξεσπάσανε,τα κορμιά μας λιώνουν,
οι καρδιές κιαν σώπασαν,πάντα θα γελούν.


Ounkas
04/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   12/4/2013, 09:53

Μια γέρικη φιγούρα, κάθε μέρα αντικρίζω,
σιωπηλή να κοιτάζει, του αγέρα το άδειο,
ώρες κάθεται μόνη, με τη σκέψη μου ελπίζω,
να βρω τί είναι αυτό, που της κλέβει κουράγιο

Όσος κόσμος βαδίζει, δίπλα της δεν κινείται,
λες τα μάτια της βλέπουν, κάτι μοναδικό,
που ακόμα κι αν ψάξετε, τίποτα δεν θα βρείτε,
γιατί μοιάζει για εκείνη, να είναι το ιδανικό.

Φιγούρα σαν σκίτσο, που ασάλευτη μένει,
στιγμές ατελείωτες, να θυμίζουν αιώνες,
λες και μες το κενό, που θωρεί, ανασταίνει,
εικόνες δικές της, της ψυχής της θαμώνες.

Κανείς δεν ακούει, τη φωνή της δεν ξέρει,
στο άγνωστο κάνει, ταξίδια σιωπής,
και αν τη ρωτήσεις, ποιά είναι, τί θέλει,
ποτέ δεν κοιτάζει, μα ακούει ότι πεις.

Μονάχα όταν βρέχει, γυρίζει το βλέμμα,
κανένα δε βλέπει, μόνο τον ουρανό,
τα μάτια λες και μιλούν μ' ένα νεύμα,
σ αυτό που αντικρίζει, ψηλά στο κενό.

Η βροχή σταματά κι η φιγούρα γυρίζει,
στο ίδιο σημείο, να κοιτά μακριά,
σαν να 'ρθε απ αλλού, αυτό μου θυμίζει,
κι αυτή η ζωή μας, να μην την χωρά.

Ounkas
04/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   12/4/2013, 09:53


Πάμε σαν άλλοτε, σαν τότε που οι ώρες
μοιάζαν να έχουν αγκαλιά, ότι αγαπάμε,
δρόμοι, βουνά, θάλασσες σαν δυό χώρες,
ενώνονταν, μαζί τα πάντα να περνάμε.

Πάμε σαν άλλοτε, οι δυό σαν ένα υπήρχαν,
και ο ουρανός, μες τη στεριά χανόταν,
πίσω ζητώ, αυτά που οι καρδιές μας είχαν,
τα θέλω έλεγε η ψυχή μας, δε φοβόταν.

Σαν τότε πάμε, στ ανοιχτά χωρίς πανιά,
με βάρκα τόση δα μικρή, αλλά γλιστρούσε,
σε ήλιο, άνεμο, βροχή και καταχνιά,
εύκολα ή δύσκολα, τα πάντα αυτή νικούσε.

Χώμα κι ανθός, διαβάτες τα ζηλέψαν,
το ένα απ τ' άλλο, ποτέ δε χωριζόταν,
ψηλές κορφές, τ' απέραντο αγναντεύαν,
αγέρας ήσυχος, απ τα κλαδιά κρατιόταν.

Σαν πρώτα έλα, πάμε ξανά ν' αγγίξουμε,
το χιόνι εκείνο, που όνειρα κεντούσε,
όπως και τότε, αναμμένο να κρατήσουμε,
το τζάκι πλάι μας, που τις στιγμές μετρούσε.


Ounkas
05/02/2013


_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   12/4/2013, 09:54

Μια χρονιά ακόμα, μες την συννεφιά κλεισμένη,
σαν ταινία περνούν τα πάντα από μπρος μου,
χίλιες σκέψεις εδώ, η χαρά μου κλεμμένη,
κι όσα λίγα εγώ ζήτησα, δεν τα έλαβα, φως μου.

Έναν απολογισμό απόψε, κάνω σ όσα χάθηκαν,
και δυό γλάστρες μου κοιτάζω, αδειανές,
τα λουλούδια που είχαν, όλα τους μαράθηκαν,
μόνο χώματα έμειναν, είναι τώρα κενές.

Κι όμως κάτι άγγιξε, τις βουβές μου μέρες,
και στιγμές με κέρασε, χρώμα απ' την αυγή,
έτρεχαν οι λύπες μου, πιο γρήγορα από σφαίρες,
σαν ερχόταν πλάι μου, σώπαινε η κραυγή.

Γέμιζε με άνεμο, την άπνοια της ψυχής μου,
και ποτάμια με νερό, δρόσιζαν τις φλόγες,
φεύγανε τα σύννεφα, της χλωμής ζωής μου,
στ' ανοικτά ταξίδευαν, οι ανάσες σαν πιρόγες.

Γιόρταζαν τα δάκρια, στέρευαν για λίγο,
στέγνωναν στα μάγουλα, όταν τ ακουμπούσε,
τώρα μες τη σκέψη μου, τη μορφή του πνίγω,
στα δεκάδες κύματα, μαζί μου που κοιτούσε.

Ounkas
05/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   12/4/2013, 09:54

Βήμα μισό, μα ακίνητο έχει μείνει,
μέρες και νύχτες, κάτι περιμένει,
μια εντολή, που ο νους δεν δίνει,
να ζει στην άκρη, η ψυχή πάλι μαθαίνει.

Κάθεται εκεί, αν κινηθεί θα πέσει,
μες το κενό που ο χρόνος σταματά,
στέκει ξανά, στης διαδρομής τη μέση,
με το μυαλό, ιστό αόρατο να κεντά.

Δεν την νοιάζει, χωρίς δίχτυ να βαδίσει,
μα κάτι ασάλευτη, πίσω την κρατάει,
ξέρω τί είναι, ψάχνει να νικήσει,
έναν εχθρό, που ύπουλα την κοιτάει.

Νήμα λεπτό, μοιάζει, αλλά δεν σπάει,
και τόσο εύθραυστο, άνεμος θα το κόψει,
πάλι η ανάσα, ρωτάει που να πάει,
και ο νους τα πάντα, θέλει να τα διώξει.

Δεν μ ενδιαφέρει, το σώμα αν λυγίσει,
μέσα του κρύβει, όσα εκείνο αγαπά,
μαζί του θα' ναι, ότι και ν αποφασίσει,
σαν μια σκιά, που ελπίδα πάντα θα σκορπά.

Κορμί μισό, που ταλαντεύεται και γέρνει,
είναι σκληρό, τούτο 'δω το παιχνίδι,
στο ένα πόδι, την ομορφιά του σέρνει,
στο άλλο το σάπιο, της ζωής σανίδι...

Ounkas
06/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   12/4/2013, 09:54


Πριν σωπάσει η φωνή μου,
να μου πω, πως δεν έφταιξες,
για την γκρίζα μορφή μου,
εσύ χρώμα της έκλεψες,

με γαλάζιο την πότισες,
τ' ουρανού σου κομμάτια,
της ψυχής σου της δώρισες,
τ' ακριβά της παλάτια.

Πριν τα χείλη σφαλίσουν,
να σου πω, πως δεν χόρτασα,
και ζητώ να γυρίσουν,
οι στιγμές που δεν πρόφτασα,

ν' ανασάνω του αγέρα σου,
της δροσιάς του, τις στάλες,
την αυγή της ημέρας σου,
της βροχής σου, ψιχάλες.

Πριν το σώμα αποδράσει
και χαθεί στην σκιά του,
να σου πω, θα μοιράσει,
όσα έχει αγκαλιά του,

κι αφού όσα γνωρίζει,
είναι εσύ, που του στάθηκες,
τη ψυχή του χαρίζει,
και λυπάται αν κουράστηκες,

πάντα την αγαπούσες,
κι αν ποτέ σου, τη μάλωνες,
πιο πολύ την ζητούσες
και μαζί της, μεγάλωνες.


Ounkas
07/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   12/4/2013, 09:55


Ζυγώνει πάλι, το σκοτάδι σαν άτυπη μορφή,
κι εγώ διπλώνω το κορμί να μην με φτάσει,
τρέχω, σκαρφαλώνω, στην πιο ψηλή κορφή,
μ' αυτή με κυνηγά, ξέρω δεν θα με χάσει.

Μοιάζει με θύελλα, μα γύρω δεν φυσά,
μοιάζει σαν το θεριό, με νύχια μαζεμένα,
όποτε με άγγιξε, μου 'κλεψε τα μισά,
απ όσα υπήρχαν στη ψυχή, αγαπημένα.

Παλιά μου γνώριμη, σχεδόν από παιδί,
ξεκίνησε σαν το κρυφτό, ένα παιχνίδι,
στο δέντρο εγώ κι εκείνη στο κλαδί,
κάτι ωραίο γύρευα κι εκείνη ένα στολίδι.

Καθώς εγώ μεγάλωνα, αυτή μ' ακολουθούσε,
δεν ήθελα να 'χω πολλά, τα λίγα με μαγεύαν,
τα πάντα είχε η μορφή, μα συνεχώς ζητούσε,
τα σπάνια, τα σιωπηλά, που στη ψυχή, χορεύαν.

Τότε κυνήγι άρχιζε και θύμωνα μαζί της,
πότε νικούσε κι έπαιρνε, όσα είχα μαζέψει,
φορές όμως υπήρχανε,μες τη κλέφτρα ζωής της,
που εγώ γινόμουν το θεριό, τίποτα μην ληστέψει.

Έχουμε φτάσει ως εδώ κι ακόμα πολεμάμε,
μα καταφέραμε κι οι δυό, κανείς να μην γνωρίσει,
όσες πληγές ανοίγουμε και πόσο μας πονάνε,
ούτε κι η κάθε μάχη μας, πόσο πολύ στοιχίζει...

Ounkas
08/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   12/4/2013, 09:56


Πέταξα για λίγο, πάνω στα φτερά σου,
να δω από ψηλά, πως φαίνεται η γη,
κι έζησα στιγμές, μες τα όνειρα σου,
για να δω το φως , πού σε οδηγεί.

Έμεινα για ώρες, μέσα στη ματιά σου,
και δεν δάκρυσα, ούτε μια φορά,
ένιωσα δροσιά, μες την αγκαλιά σου,
κι είδα πόση αγάπη, μέσα εκεί χωρά.

Ένωσα τη θάλασσα, με τα κύματα σου,
κι άκουσα ξανά, της βροχής τον ήχο,
δίπλα βάδισα, απ' τα βήματα σου,
και τραγούδησα, της καρδιάς το στίχο.

Στην άμμο περπάτησα, χωρίς να με κάψει,
και για φυλαχτό, κράτησα ένα νεύμα,
με τ' άστρα σου χόρεψα, ώσπου να χαράξει,
κύλισα στην τσέπη σου, όπως ένα κέρμα.

Στη δροσιά σου στάθηκα, λίγο να ανασάνω,
και τις στάλες μάζεψα, για να μην διψάσω,
φόρεσα χαμόγελο, για να μην πικράνω,
της καρδιάς το γέλιο σου, να μην προσπεράσω.

Ounkas
11/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   12/4/2013, 09:56


Μια αστραπή, πάνω μου έπεσε και ράγισα,
απ τα χέρια ως κρύσταλλο, που σιγά γλιστράει,
χίλια τα κομμάτια μου, να τα βρω όμως άργησα,
και η ψυχή όσα έχασε, αύριο θα μετράει.

Κάθε νέα απώλεια, τη δροσιά μου κλέβει,
κι όσες πέσουνε βροχές, οι στάλες θα καίνε,
τα ποτάμια που έτρεχαν, ο καιρός στερεύει,
και οι λέξεις παύουνε, ΄μείνε εδώ΄, να λένε.

Κι όσα μου δοθήκανε, με το σώμα κλείνω,
μέσα σε μια αγκαλιά, μην τα καταστρέψει,
ο χειμώνας που έρχεται, μόνα δεν τ' αφήνω,
είναι όσα αγάπησα, κι όσα έχω λατρέψει.

Φύλλα πέφτουνε ξερά, μέσα τους διαβάζω,
πως οι δέκα αναπνοές, μία έχουν γίνει,
με χαμόγελο γλυκό, χωρίς να διστάζω,
μες τη θάλασσα βουτώ, 'κει η πνοή να μείνει.

Γιατί αυτή ότι αγαπά, ποτέ της δε το διώχνει,
στο βυθό της τ' ακουμπά και τα προστατεύει,
κι αν ποτέ κανείς τα βρει, μακριά τον σπρώχνει,
τον βυθίζει, τον νικά, κι έπειτα ημερεύει.

Ounkas
16/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   6/5/2013, 08:38

Πάντα αγαπούσα τη βροχή, τον ήχο, τις σταγόνες,
καθόμουν ώρες, τις κοιτούσα πως χορεύαν,
γλιστρούσαν πάνω στους δρόμους, σε κρυψώνες,
χωρούσαν πάντα και παντού και με μαγεύαν.

Κι ήρθε μια μέρα, που ενωθήκαν με τις στάλες,
δάκρυα απ τα μάτια και στην ψυχή κυλήσαν,
γοργά κατέβηκαν, της καρδιάς τις σκάλες,
με την δροσιά τους, όλες τις φλόγες σβήσαν.

Στα βάθη της, κάτι είδαν πως γεννιόταν,
στο πιο άγονο και σκοτεινό της γης κομμάτι,
ένα λουλούδι από βροχή και δάκρυ ποτιζόταν,
έμοιαζε απίστευτο, δεν ήταν απλά κάτι.

Καιρός περνούσε και οι δυό, του έδιναν ζωή,
κι αυτό μεγάλωνε κι άπλωνε φως και χρώμα,
μα υπήρχαν μέρες, που απουσίαζε η βροχή,
το δάκρυ μόνο του, δεν έφτανε στο χώμα.

Κείνες τις μέρες, το λουλούδι μαραινόταν,
τοπίο άχρωμο, στη καρδιά, κανένα φως,
όμως σαν γύριζε η βροχή, ξαναγεννιόταν,
κι έλαμπε ήλιος, στο σκοτάδι μου, ζεστός.

Ounkas
20/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Ounkas στις 6/5/2013, 08:42, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   6/5/2013, 08:39

Πνίγηκα, σ' ένα ποτάμι από σκέψεις,
τρέχουν αδιάκοπα, με οργή κυλούν,
ανακατεύουν θλίψη, χαρά, λέξεις,
λύσεις απόψε, θυμωμένα μου ζητούν.

Τα όνειρα μπρος μου, στέκουν λυπημένα,
πνοές γυρεύουν, γρήγορα να βρω,
δύο αγγελούδια, με κοιτάζουν πικραμένα,
αδιέξοδα όλα, πώς από ΄δω να βγω?

Χάνεται ο χρόνος, φωνάζει να σωθεί,
οι ώρες κλαίνε, πάνω μου κρεμαστήκαν,
τα πάντα τρέμουν, να μην μου αρνηθεί,
ο νους τα όσα, άδικα δικαστήκαν.

Χάθηκα, στης θάλασσας μου τα βαθιά,
ρεύματα, απομεινάρια έχουνε σύρει,
σανίδες, άμμο, κατάρτια και κουπιά,
έχει θυμό, θέλει το σώμα να μου φθείρει.

Να σταματήσουν θα θελα, όλα εδώ,
να μην μιλούν, να μην μου λένε τί να κάνω,
από παιδί, την ησυχία έχω να δω,
μες τη ψυχή, λίγο να την γλυκάνω.

Πονούσα μέσα, στο ποτάμι το βαθύ,
τα χέρια έπαψαν, τ άγνωστο να παλεύουν,
κάνε ότι θες, χαρά μου, έχω χαθεί,
μέσα στο τίποτα, που τις πνοές ζηλεύουν.

Ounkas
22/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Ounkas
Admin
avatar

Ημερομηνία εγγραφής : 01/06/2009
Ηλικία : 45
Τόπος : Αθήνα, Πειραιάς

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ηχοι σιωπής 2013   6/5/2013, 08:39

Μια λέξη μόνο, σαν κλωστή που καρτερά,
κάποιος να κόψει ή ολόκληρη να αφήσει,
σαν ένα αγρίμι, που με δόντια κοφτερά,
θα επιτεθεί ή απ την άλλη θα γυρίσει.

Μια λέξη μόνο, σαν του σπιτιού ένα σκαλί,
που περιμένει, πάνω του να πατήσουν,
όπως τα χείλη, που προσμένουν το φιλί,
μα στέκουν μόνα, σφαλιστά, δεν θα μιλήσουν.

Μια λέξη μόνο, σαν το νερό που πάει να τρέξει,
για να μουσκέψει, το χώμα το ξερό,
στην ερημιά, όμως κανείς δεν θα πιστέψει,
πως λίγο αν σκάψεις, θα βρεις να πιείς νερό.

Αυτή η λέξη, πόσο αργεί να ειπωθεί,
θα δώσει τέλος στο πόνο ή θα γεννήσει,
νέες πληγές και η ζωή θα φοβηθεί,
δεν θα μπορεί, την λέξη να νικήσει.

Μα η φωνή, δες, συνεχίζει να σιωπά,
στα βλέφαρα, μόνιμο δάκρυ, κρεμασμένο,
αυτή η σιγή, χείμαρρος λύπης που σκορπά,
διαλύει τα ίχνη της χαράς, σαν ανασαίνω.

Ounkas
23/02/2013

_________________
...Οι άνθρωποι κρύβονται, τρέχουνε φοβισμένοι,
μην πάνω στο βράχο, πάντα μείνω εκεί,
μα εκεί είμαι χρόνια, βαθιά ριζωμένη,
χωρίς τα θεριά μου, η ζωή δεν αρκεί…

Ounkas
23/02/2015


Αγαπημένο τραγούδι
Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ της σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=DEGDRFi2ljA
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Ηχοι σιωπής 2013
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 2 από 3Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3  Επόμενο
 Παρόμοια θέματα
-
» ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης | Υπηρέτης Δύο Αφεντάδων
» Ραδιοφωνικές εκπομπές
» Selena Gomez
» ~ Big Time Rush ~
» Πώς να κατεβάσεις από το YouTube ΧΩΡΙΣ οποιοδήποτε πρόγραμμα

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Free Spirit :: Ας ταξιδέψουμε :: Ηχοι Σιωπης-
Μετάβαση σε: